Feeds:
ჩანაწერები
კომენტარები

Archive for the ‘საზოგადოება’ Category

ქართველი მძღოლების დაუდევრობაზე ყოველდღიურად გვიწევს წუწუნი.  დაუდევრობასა და უსაფრთხოების ნორმების სრულ უგულვებელყოფას შორის დიდი სხვაობაა. ბევრის აზრით ღვედი იმიტომ უნდა გადაიჭირო რომ ჯარიმა არ გამოგიწერონ, ასეთ კატეგორიასთან ბავშვის სავარძლით გადაადგილებაზე საუბარი წყლის ნაყვას ემსგავსება.  გუშინ დილით ანანო მიგვყავდა ბაღში, ამ დროს გამოგვიარა გვერდით მანქანამ, სადაც იჯდა დედ–მამა და ასე 1,5 წლის ბავშვი, რომელიც მამიკოს საჭესთან ეჯდა.  ამ დროს ბავშვს ფაქტიურად სასიკვდილოდ იმეტებ. ოდნავი დარტყმა და ან აირბაგი გაგუდავს ან საჭე დაულეწავს ნეკნებს.
ძალიან გავბრაზდი …. მაგრამ რა უნდა ელაპარაკო მასეთებს. ეტყვი რამეს და დედა მოუსავლეთში გაგიშვებს, მამა კი ყველა მდედრობითს მოგიკითხავს გვარში. ასეთ დროს რა უნდა გავაკეთო მე – უბრალო მოქალაქემ? რა შემიძლია? გუშინვე დავჯექი, რაც ვიცოდი და არ ვიცოდი, მოვიძიე ინფორმაცია, შევაკოწიწე, ფეიჯზე გამოვაქვეყნე და აქაც დავდებ. გუგლში კარგად დასერჩავს 🙂
ვთანხმდებით მთავარზე: არც ერთ მშობელს არ უნდა ცუდი შვილისთვის, უბრალოდ ინფორმაციის ნაკლებობას, მარტივად კი ამ საკითხში გაუნათლებლობას აქვს ადგილი. დასავლეთის ქვეყნებში სამშობიაროდან მანქანის სავარძლის გარეშე არ ატანენ ბავშვს. აშშ–ში ახალდაბადებული ბავშვის ერთერთი ტესტია, თუ რამდენად კარგად უჭირავს თავი სკამში ჩამაგრებულ პატარას.
მაშ ასე, რა უნდა ვიცოდეთ ჩვენი შვილის უსაფრთხოებისთვის 🙂


✔ 12 წლამდე ასაკის ბავშვებისთვის წინა სავარძელზე ჯდომა აკრძალულია, რადგან ავტოსაგზაო შემთხვევისას ის სრულიად დაუცველია, უსაფრთხოების ბალიშის (აირ ბაგის) გახსნამ კი ის შესაძლოა ძლიერ დააზიანოს

✔ სამგზავრო სავარძელი (ქარსითი) შეარჩიეთ ბავშვის წონისა და ასაკის მიხედვით. ყურადღებით გაეცანით გამოყენების ინსტრუქციას. გაითვალისწინეთ თითოეულ სავარძელს სპეციფიური მიდგომა ჭირდება
✔ ყველაზე უსაფრთხო ადგილას ბავშვის სავარძლის დასამაგრებლად ითვლება უკანა სავარძლის შუა ნაწილი ან მძღოლის უკან სავარძელი.
✔ ჩვილი ბავშვის სავარძელი ზურგით საქარე მინისკენ უნდა მოთავსდეს, ასე მას მინის ნამსხვრევებისა და უსაფრთხოეის ბალიშისგან გამოწვეული ტრავმისგან დაიცავთ. სასურველია სავარძელი არ იყოს ვერტიკალურ მდგომარეობაში, იგი უნდა იყოს ოდნავ უკან გადახრილი.
✔ მას შემდეგ, რაც სავარძელს ჩაამაგრებთ დარწმუნდით მის სიმყარეში. კარგად შეანჯღრიეთ, არ მოერიდოთ მკვეთრ მოძრაობას.
ამ ვიდეოში რიგითი დედა გვიხსნის სწორად დამონტაჟების ინსტრუქციას:
პ.ს შეიძლება სავარძელში არაფრით არ გაჩერდეს თქვენი პატარა, მაგრამ არაფრით არ დასვათ წინა სავარძელზე. მოუფრთხილდით მის ჯანმრთელობასა და სიცოცხლეს 🙂

Read Full Post »

ბავშვობაში ყველა ჩვენთაგანს გვქონდა ოცნება, ზოგიერთ ჩვენგანს პრინცესობა უნდოდა, ზოგს მილიონერის შვილობა, ზოგი საერთოდ დიდობაზე ოცნებობდა, არ დამავიწყდება ჩემიყველაზე ვრედნული ოცნება, სკოლა დამწვარიყო ან მტკვარს წაეღო :დ  საერთო ყველა ოცნებას ერთი ქონდა ბედნიერები გვინდოდა ვყოფილიყავით. რა შეიცვალა ახლა 15-20 წლის შემდეგ? რაზე ვოცნებობ, რისკენ ვისწრაფვი?
ანანოს კეთილდღეობა – “კეთილდღეობა” რამდენ რამეს იტევს არა? მინდა ჯანმრთელი იყოს, მინდა ყველაფერი მივცე, ბედნიერი და უზრუნველი ბავშვობა ქონდეს, მინდა კარგი ადამიანი გაიზარდოს ❤

ახლობლების ჯანმრთელობა – ჩემი ოჯახის წევრები, ყველა ჩემი ახლობელი ჯანმრთელები იყვნენ!. ისტერიულად მეშინია შეუქცევადი ავადმყოფობების, ვერაფრით რომ ვერ ეხმარები საყვარელ ადამიანს. ღმერთო ყველა ჯანმრთელი იყოს გთხოვ!

 
საკუთარი სახლივაიმე ვაიმე როგორ მინდა ❤ ჩემს გემოზე მოწყობილი სამზარეულო, საძინებელი, ლივინგ რუმი…. მექნებოდა ოთახის ყვავილები, მეყოლებოდა სიამის ფისო, გავზრდიდი კიდევ 1ბავშვს და ვიქნებოდი ბედნიერი.
სწავლის გაგრძელება  – ძალიან მინდა ლონდონის პრ–სკოლაში სწავლა :შ ნაკლებად სავარაუდოა ეს ყველაფერი ხარჯებს+ოჯახი, მეეჭვება ოდესმე გავწვდე,  ის კი არა ნეტავ ჯიპას მაგისტრატურისათვის შევაგროვებდე როგორმე ფულს. ყოველშემთხვევაში ოცნებას ჯერ არავინ მოუკლავს :დ
კარიერული ზრდა – მინდა მინდა მინდა! ვორქაჰოლიკი ვარ და თუ ცოტა იღბალიც არ მატოვებს ბევრ რამეს მივაღწევ მჯერა! მინდა ბევრი და საინტერესო საქმე ვაკეთო და ამ ყველაფრის შედეგს ვხედავდე. უბრალოდ მინდა რეალიზებული ადამიანი ვიყო …..
სულ ესაა, ოცნებები რომლებიც რეალობისგა არც თუ ისე შორს არიან, მაგრამ შესასრულებლად საკმაოდ რთულია…..

Read Full Post »

ამ ბოლო დროს სხვანაირი გავხდი. ზედმეტად პრეტენზიული და მომთხოვნი. ვინც ახლოს მიცნობს,  გულში გაეცინება, ნეტავ შენ როდის არ ყოფილხარ მასეთიო, კი ნამდვილად ვიყავი ახლა ზედმეტად დაემატა 😀 თუმცა სამართლიანობა მოითხოვს ავღნოშნო პირველ რიგში საკუთარ თავს ვთხოვ ამ ყველაფერს 🙂 მაქსიმალურად ვცდილობ გავიზარდო, განვვითარდე, ვისწავლო გაცილებით მეტი, უბრალოდ უქმად არ დავკარგო დრო. მივხვდი რომ ახლა ვაშენებ ჩემს მომავალს, ჩემს ცხოვრებას, ის დრო წარსულს ჩაბარდა ვინმეს იმედზე რომ ვიყავი.

ამ ამბებიდან არც ისე დიდი ხანი გავიდა თუმცა არაფერი ისმის, უკვე შევეგუე იმ აზრს რომ არაფერიც არ იქნება, და ეს სულაც არაა ჩემი ბრალი. უბრალოდ არ გამოვიდა და მორჩა 🙂 ბრძოლას ვაგრძელებ სხვაგან. გუშინ კიდევ ერთ გასაუბრებაზე ვიყავი, ვნახოთ სასურველ ხელფასზე თუ შევთანხმდებით. ცოტა ვაჭრობას კი წააგავს ეს ყველაფერი მაგრამ რა ვუყოთ. უკეთესი პოზიციის გამო დაბალ ხელფასზე ნადვილად ვერ წავალ, ჯერჯერობით ჩემი ფინანსური მდგომარეობა სამწუხაროდ არ მაძლევს ამ ფუფუნების საშუალებას.

არადა როგორ მინდა ყველაფერი შევცვალო. ჩემი ფსიქოტიპიდან გამომდინარე არ ვარ ის ადამიანი
ვინც შემოსაზღვრულ, ჩარჩოებში მოქცეულ საქმეს უნდა აკეთებდეს. ძალიან დამღლელი და მოსაწყენია
ჩემთვის ეს ყველაფერი. ფრანტ ოფისში რომ არ ვმუშაობდე უარესად დავისტრესებოდი, ხალხთან
ურთიერთობა მახალისებს და ძალასაც მმატებს. (თუმცა უნდა ავღნიშნო, არის ისეთი overcrowded დღეები როდესაც მათი დანახვაც კი მეზარება 😀 ) უაზროდ ბევრს ვმუშაობ, მაქსიმალურად ვიხარჯები. იმას მივაღწიე რიგითი თანამშრომელი აღარ ვარ, ჩემს პოზიციაზე მყოფების  „ტოპ 4ეულში“ გავდივარ :დ  (40 ადამიანია სულ :დ ) იმედია დროთა განმავლობაში კიდევ უფრო შემამჩნევენ და რეალურად შეაფასებენ ჩემს პოტენციალს. (ნუ სასურველია ახლო მომავალში მოხდეს ეს ყველაფერი 😀 )

p.s  ადამიანები „აღუვსებელი საწყაულები“ ვართ, 1 წლის წინ სამსახურს ვნატრობდი, ნახევარი წლის წინ  უკეთეს ხელფასს, ახლა უკვე უკეთეს სამსახურს 🙂

What will be next? 🙂

Read Full Post »

 

ემი მოკვდა, მაგრამ მისი ხმა იცოცხლებს….. ცოტა არ იყოს პათეტიკურად ჟღერს მაგრამ ასეა. ამ სტილის მუსიკის დიდი მოყვარული არ ვარ მაგრამ ემის სიმღერებს ვუსმენდი, მომწონდა ამ გოგოს ხმა, მისი არაორდინალურობა და გამორჩეულობა.  პირველად ჩემმა დამ მომასმენინა ❤  აღფრთოვანება ვერ დავმალე.  კლიპის ნახვის შემდეგ ცოტა დაჯერებაც კი გამიჭირდა ”ეს” თუ მღეროდა იმ სიმღერებს.

ვისთვის ემი ჯასთ მომღერალი იყო, ვისთვის სათაყვანებელი ვარსკვლავი, ვისთვის კი მისი სიმღერა ცხოვრების რაღაც ეტაპს უკავშირდება და ძალიან  ძვირფასია.  მათთვის ემი ნამდვილად უკვდავი დარჩება.

მან მსოფლიო მოხიბლა მისი ხმითა და არასტანდარტული ცხოვრების წესით.

ის არ ეძებდა დიდებას, უბრალოდ მუსიკოსობა სურდა….

ის მხოლოდ 27ის იყო…………

 

Read Full Post »

როდის შევხვდით? როდის აღმოვაჩინე? ძალიან დიდი ხნის წინ.აქ საუბარი არაა ადამიანებზე, დღეს ჩემს საყვარელ მუსიკოსებზე მინდა მოვყვე. პირველად ალბათ 4წლის ვიქნებოდი მამას ფირსაკრავებში ქექვისას რომ გადავაწყდი,რატომ მომეწონა, ან რატომ მომინდა მაშინ მათთვის მომესმინა არვიცი, უბრალოდ მახსოვს ჩავრთე და დიდხანს, ძალიან დიდხანს ვუსმენდი.  ეს იყო  Deep Purple ალბომით The House of Blue Light. ახლაც სათუთად ვინახავ ამ ”დისკს”

შემდეგ იყო დიდხნიანი პაუზა,  გარშემო თითქმის არავინ უსმენდა ფარფლებს,(არც არავის ეცალა მუსიკის მოსასმენად იმ პერიოდში) ამასობაში გავიზარდე და შევხვდი ჩემს უსაყვარლეს ზვიად მასწავლებელს რომელმაც ისევ თავიდან აღმომაჩენინა და შემაყვარა ეს ჯგუფი, ოღონდ ამჯერად უკვე სულ სხვაგვარად, სხვა კუთხით. მუსიკის  მიღმაც შევიხედე და მაშინ მივხვდი ეს იყო გრძნობების, ადამიანის სულის გამოძახილის, თავისუფლების ნამდვილი ხმები.

მე ბედნიერი ვარ რომ ამ ყველაფერს გიო ჩემზე უფრო მძაფრად აღიქვამს და ჩემზე მეტად გრძნობს. ჩვენი ურთიერთობაც იან გილანის გარშემო დაიწყო და განვითარდა. ჩვენთვის მომღერალზე და მუსიკოსზე გაცილებით მეტია. ოჯახური თილისმასავითაა 🙂  ერთი ოცნება უკვე ავიხდინეთ, ჩვენს ერთერთ love songsს ცოცხლად მოუსმინეთ, ახლა მომდევნო ოცნების ახდენას ველოდებით. როდის დაიდება ამ ვებ გვერდზე ნიუსი სათაურით ”გილანი საქართველოში”. მაშინ იქნებ და ნამდვილად შევხვედროდით ერთმანეთს….. 🙂

Read Full Post »

მორიგი წვიმა–წარღვნის შემდეგ, ელ. ენერგია გაითიშა. მიყვა ინტერნეტიც, მოვიდე ლეპტოპი და დავიწყე წერა, იმ იმედით რომ გვიან ღამით მაინც დავაფაბლიშებდ]ი ამ პოსტს. ნახევარი საათია სინათლე არაა და სანთლის შუქი გვინათებს ოთახს.  სამეცადინო მაქვს და ჩემთვის ვბუზღუნებ რა არის, როგორ წავიკითხო, ვერაფერს ვხედავ, ისე თითქოს 10–15 წლის უკან ჩვეულებრივი მოვლენა არ ყოფილიყოს უშუქობა. ლილუს პოსტი გამახსენდა, რამდენი გამოვიარეთ, რამდენს გავუძელით. არ დავიწყებ იმაზე ლაპარაკს რა დადებითი და უარყოფითი დამიტოვა იმ დრომ,  უბრალოდ იმ ფაქტებს გავიხსენებ არასოდეს რომ არ დამავიწყდება, და რომლებიც თავისდა უნებურად ამომიტივტივდნენ წეღან სანთლის შუქზე.

1. თურქული ლამფის შუქზე გათენებული ღამეები, დილით კიდევ  შეჭვარტლული ცხვირის ნესტოები. 

2. რატომღაც ფანჯარაში გამოდგმული ელემენტებიანი მოგნიტოფონი ძირითადად NANA Coolio 2PACის რეპერტუარით 🙂

3. ლიკრის კაბები

4. ზვიადისტების მიტინგები ტექსტებით „სატანებოოოო, კაცის მკვლელებოოოო“ .

5. სადაც ზვიადისტებს ვახსენებ იქ რომ თემურ მღებრიშვილი არ გავიხსენო უსამართლობა იქნება, მისი სრულიად ალოგიკური კომენტარებით.

6. დღემუდამ გადამწვარი მეცხრე ბლოკი.

და სერგი გვარჯალაძის დაუვიწყარი სიტყვები 🙂 ”გამარჯობა, გაგიმარჯოს, მე ვარ სერგი მინდა შემოგთავაზოთ ქართული რეპი” გაგრძელება ვისაც ახსოვს ყოჩაღ იმას 😛

ეს ძალიან მოკლე ჩანაწერია, თუმცა ბევრს აგიშლით მოგონებების საღერღელს დარწმუნებული ვარ

Read Full Post »

ეს ვიდეო 31ში გადავირე ერთერთ რესტორანში, იმ საღამოსვე მინდოდა დადება და 1-2 სიტყვის დაწერა მაგრამ დღემდე ვერ მოვახერხე.  წინა დღით არჩევნების დემოკრატიულობა შეაფასეს მეორე დღით ქართული სუფრის 🙂 (ნუ ეს ცოტა სარკასტულად, დამკვირვებელსაც ხომ უნდა ჭამა და ტუალეტში გასვლა 🙂 ) საფრანგეთში რომ დაბრუნდებიან ქართულ არჩევნებზე რას იტყვიან არვიცი, მაგრამ ქართულ სიმღერას რომ დიდხანს გაიხსენებენ და აღფრთოვანებით მოყვებიან მასზე ფაქტია

ჩემი გადაღებული ვიდეოა, შესაბამისად საშინელი ხარისხი 🙂 თუმცა რა კუთხითაც იყურებიან, რა ემოციებიც აქვთ ძალიან ადვილი შესამჩნევია.

პ.ს დიდი ინტერესით აკვირდებოდნენ ჩვენს სუფრასაც, რაც იქ მჯდომ რამოდენიმე ადამიანზე არცთუ სასიამოვნოდ მოქმედებდა, ერთერთი მათგანი მეც ვიყავი. არ მიყვარს დაკვირვების ობიექტის როლში ყოფნა, მით უმეტეს როდესაც განვითარების და ცივილიზებულობის დონეს ”განვითარების ზედა საფეხურზე მდგომები”  გიზომავენ.

Read Full Post »

Older Posts »